Mindbleep #22 Sta je Aan of Uit?


Sta je Aan of Uit? - Juni 2016

Sta je Aan of Uit?

 

Zelfrealisatie is in feite niets anders dan beseffen dat je aan staat. Dat je aangesloten bent op het omvattende Gewaarzijn en daar onlosmakelijk deel van uitmaakt. Het is heel eenvoudig; je bent er, dus sta je aan. Dat is altijd het geval en geldt voor alles wat bestaat, voor jou als mens tot en met de tulpen in je bloemenvaas. Alles is aangesloten op het omvattende Gewaarzijn omdat het er een uitdrukking van is. Het verschil tussen jou en de tulpen is dat jij je daar bewust van kunt zijn. Je kunt weten dat jij en al het andere bestaan. ‘You are the eyes of the world’ is de titel van een tekst van de Tibetaanse leraar Longchenpa die hiernaar verwijst. Omdat je je bewust bent van alles wat bestaat, ben je als de ogen van God die Zichzelf herkent in en als alles wat in Zijn Gewaarzijn verschijnt. Als je op die manier ‘aan’ staat, is het niet moeilijk om te genieten en wil je daar als vanzelf uitging aan geven door te zingen, te schrijven of eenvoudigweg lief te hebben.

 

Uit

 

Je kunt ook vergeten dat je aangesloten bent. Dan sta je nog steeds aan maar je verkeert in de veronderstelling dat dit niet zo is. De Boeddha noemde dat ‘lijden’. Het lijden dat veroorzaakt wordt door verlies van herinnering. Als je je niet langer herinnert dat je altijd al aan staat, ga je op zoek naar manieren om je weer verbonden te voelen. In de regel zoeken we die verbinding in de vorm van erkenning, status, het verzamelen van spullen of ervaringen. Het problematische van die zoektocht is dat je al aangesloten bent of je je dat nu herinnert of niet, en dus niet aangesloten kunnen worden. Dat is onmogelijk. Welke strategie je ook bedenkt, of je nu een flitsende carrière wilt maken of dagen achtereen mediteert, het zijn allemaal pogingen om ergens anders uit te komen dan waar je zelf nu bent. Maar de schakelaar om aan of uit te staan dat ben je zelf, daarvoor hoef je nergens naar toe en valt er niets te bereiken.

 

Aan

 

Er is niet veel nodig om jezelf weer ‘aan’ te zetten. Het enige wat je hoeft te doen is:

 

Je bewust zijn van je bestaan zoals het zich ontvouwt in de directheid van dit moment en daar zonder oordeel bij aanwezig zijn. Meer is niet nodig maar minder is niet genoeg.

 

Als je zo ‘aan’ staat, voel je direct het contact met de bron en daarmee met het geheel. Want als jij je bewust bent van jouw aanwezigheid, puur in het hier en nu, is de rest er ook. Als jij daar niet helemaal bent omdat je denkt dat je jezelf ergens anders moet zoeken is de rest er ook niet. Alles lijkt dan afgescheiden van jou te bestaan.

 

Ego

 

Allemaal kinderlijk eenvoudig en misschien wel om die reden voor ego volop aanleiding om die waarheid af te wijzen en er ingewikkeld over te doen. De favoriete manier van ego om dingen ingewikkeld te maken is door ze te voorzien van een interpretatie en een oordeel. Als je ‘aan’ staat is er geen oordeel, alleen maar aanwezigheid en zien. Ego ziet echter voornamelijk zijn eigen oordelen en interpretaties over dat wat het waarneemt, en heeft geen oog voor de schoonheid en perfectie van ‘wat is’ precies omdát het is; zonder oordeel of interpretatie. Zoals de Boeddha al onderwees bewegen de oordelen en interpretaties van ego altijd op de as van aantrekken of afstoten, van begeerte of afkeer en van willen hebben wat je niet hebt en kwijtraken wat je wel hebt. Als je ‘uit’ staat en vergeten bent wie of wat je in wezen bent – Open, Non-duaal Gewaarzijn – dan ben je gekluisterd aan deze nimmer eindigende dans van ego’s interpretaties van de werkelijkheid en dat is de wereld van Samsara, de wereld van menselijk lijden.

 

De tegenhanger van Samsara is Nirwana; een leven waarin je ‘aan’ staat. Het enige wat je moet doen om dat te bereiken is jouw interpretaties en oordelen van wat je ziet, ervaart, voelt, los te laten. Houd er niet langer aan vast. Dat betekent niet dat ze plotseling zullen verdwijnen want je mind produceert nu eenmaal gedachten en gevoelens over alles wat het via de zintuigen waarneemt. Maar je hoeft die interpretaties en oordelen niet vast te houden of weg te duwen, je hoeft er al helemaal niets van te vinden want dan ben je nog verder van huis. Het enige wat je hoeft te doen is om jouw interpretaties en oordelen te herkennen voor wat ze zijn, gedachteconstructies die niets zeggen over de werkelijkheid van ‘wat is’.

 

Ieder oordeel, elke interpretatie over de wereld of over jezelf is een standpunt. Ieder standpunt is een positie waarmee je tegenstelling en dus dualiteit creëert en de Eenheid van non-duaal Gewaarzijn verbreekt. Vervolgens voel je je afgescheiden en ga je op zoek om de Eenheid te herstellen. Maar die is nimmer verbroken geweest. Dat was slechts een idee, een illusie gebaseerd op jouw interpretaties van de werkelijkheid, niet de werkelijkheid zelf.

 

Thuis

 

De Waarheid is dat je al thuis bent, precies hier, op de plek waar je je nu van Gewaar bent. Dat is het al. Niet je gedachten daarover, niet je oordelen, maar Dat wat Nu verschijnt in je bewustzijn, zonder inkleuring of toevoeging van jouw kant: dat is jouw Gewaarzijn en dat is alles wat er is. Zo direct Gewaarzijn is de toegangspoort naar jouw Verlichting, de realisatie dat jijzelf niets minder dan dat Non-duale Gewaarzijn bent.

 

Je bent niet je gedachten. Je bent ook niet je gevoelens. Je bent niet je oordelen en interpretaties. Je bent Dat wat zich daarvan bewust is – Non-duaal Gewaarzijn – waarin die gedachten en gevoelens opdoemen en weer in verdwijnen, ongeveer zoals de golven op het oppervlak van de oceaan oprijzen en er weer in terugzakken. Het zijn allemaal uiterst tijdelijke manifestaties in Gewaarzijn, zoals het getjilp van de vogels in de lucht en het ruisen van de wind in de bomen om mij heen. Alle gedachten, gevoelens, zintuiglijke indrukken kenmerken zich door hun stromende aard. Ze komen en ze gaan, inclusief de gedachte ‘ik ben’. Aan de basis daarvan bevindt zich louter stilte, de ‘Grond’, de ‘Nature of Mind’ zoals dat ook wel genoemd wordt. Het is Dat wat niet beweegt, waar nooit iets is gebeurd en waar je niet kunt zeggen ‘ik ben’ noch ‘ik ben niet’. Dat ben jij!

 

Aan gaan staan

 

Het leven is één grote uitnodiging om je die Grond van Non-duaal Gewaarzijn weer te herinneren, om jezelf ‘aan’ te zetten door je gedachten daarover ‘uit’ te zetten, of betere geformuleerd: die stroom zijn gang te laten gaan zonder daar aan vast te houden.

 

Met behulp van de volgende stappen kun je hiermee een beetje oefenen:

 

Ze je zintuigen wijd open.

Laat alle zintuiglijke indrukken binnenkomen.

Houd niet vast aan de interpretaties en oordelen die onwillekeurig verschijnen in reactie op je zintuiglijke indrukken. Je probeert ze niet te stoppen maar laat ze gewoon opkomen en weer verdwijnen.

Ervaar het ‘open’ contact met je zintuiglijke indrukken. Ervaar zonder te interpreteren wat je ervaart in een direct en intiem contact met ‘wat is’.

Als je hart openspringt door deze intieme ontmoeting met alles om je heen en je voelt dat je in feite verwikkeld bent in een liefdesrelatie met het leven zelf, wil je daar als vanzelf uitdrukking aan geven. Daarvoor heb je jouw lichaam, je stem en je woorden; de drie juwelen van het menselijk bestaan.

Voel bijvoorbeeld hoe je lichaam subtiel reageert in interactie met je omgeving. Wees je gewaar van de verschillen tussen wandelen in een winkelstraat of in het bos, op een regenachtige zondagmiddag of tijdens een zonovergoten dagje op het strand. Zet je keel open en laat je stem klinken als een lofzang op de schepping en als dank voor je bestaan. Laat je woorden als dauwdruppels zijn, helder en transparant, waar het licht van Gewaarzijn gemakkelijk doorheen kan schijnen. En bovenal, geniet.

 

Dan sta je Aan!

 

In liefde,

 

Alexander