Mindbleep #18 Toewijding


Toewijding - Februari 2016

Toewijding

 

Wie kan er nu tegen toewijding zijn? Het is een mooi woord met een mooie warme klank. Het voelt goed. Als een warme sjaal die je omdoet tegen de gure wind. Maar wat betekent toewijding eigenlijk? Waar gaat het om? Is het bidden, buigen, de naam van God bezingen? Is het jezelf overgeven aan een ander of aan iets ‘hogers’? Of is het zoiets als je talenten ten volle inzetten met het oog op een voorspoedige carrière? Allemaal vormen van toewijding met één gemeenschappelijk kenmerk, een toewending. Je draait je om of toe naar het onderwerp van je aandacht en laat je niet meer afleiden. Als je zo naar toewijding kijkt is het niet alleen maar warm en poezelig maar heeft het ook een harde, stevige kant. Het is de kant van het besluit, van niet meer uitstellen, van ophouden met marchanderen. Toewijding krijgt dan de betekenis van gaan doen waar je ziel naar verlangt en daar dus naar gaan luisteren. Toewijding heeft daarom twee kanten. En het openbaart zich op drie niveaus. Er is de kant van liefde en de kant van wil. Liefde is de passieve ontvankelijke kant en stelt je in staat om je hart te openen voor jouw Waarheid. De wilskant is actief en doelgericht. Het is je besluit om koers te bepalen en niet afgeleid te raken door zaken die er niet werkelijk toe doen. Het liefdesaspect van toewijding is als een warm haardvuur, aangenaam, lief, rond en zacht. De wilskant is ook een vuur maar nu als het verzengende vuur van het onderscheid tussen waarheid en onwaarheid, tussen luisteren naar je ziel of je oren dichtstoppen.

 

De drie niveaus van toewijding zijn: uiterlijk, innerlijk en verborgen.

  1. Uiterlijke toewijding is het gebaar, het ritueel. Dat wat je laat zien aan jezelf of de ander. Het is het gebaar van verzoening of overgave, de viering en lofzang.
  2. Innerlijke toewijding is alles wat je doet om je niet van de wijs te laten brengen en je inspiratie te verversen. Daarom bidden wij, we mediteren, lezen bezielde teksten en zorgen goed voor onszelf. Daardoor worden we in fysiek, mentaal en emotioneel opzicht ontvankelijk voor de afstemming waarnaar we verlangen.
  3. Verborgen toewijding bestaat uit luisteren naar de zachte stem van je ziel. Je keert helemaal naar binnen, gaat voorbij aan het gekwetter van je egodenken en stemt af op een andere frequentie, de golflengte van de Wijsheid van je ziel.

Toewijding is uiteindelijk de keuze tussen luisteren naar je ziel of naar ego. De ziel leert je wat het betekent om te leven. Ego houdt je voor hoe je het beste kunt overleven, een cruciaal verschil. Die oriëntatie van ego op overleven is van groot belang. Het heeft er onder andere voor gezorgd dat wij niet meer in grotten hoeven te wonen en dat we niet voortdurend lunch zijn voor een of ander roofdier. Maar we zijn niet ons ego, net zo min als we de hamer zijn waarmee we een spijker in de muur slaan. Erg handig maar niet meer dan een stuk gereedschap. Kenmerkend voor ego is dat het ‘de zaak’ onder controle wil houden uit angst dat het anders slecht afloopt. ‘De zaak’ ben jij in dit geval. Ego heeft een broertje dood aan de onvoorspelbaarheid van het leven, dat gewoon leeft en zich niets aantrekt van de lijntjes die ego in het zand trekt.

 

Als je luistert naar ego heb je geen leven. Er is geen toewijding. Je volgt het pad van de angst, kiest voor veiligheid en sluit je ogen voor de grootsheid van wie je bent. Als je je toewijdt aan NU opent zich een compleet nieuwe wereld. Een wereld die niet bezet is met jouw interpretaties daarvan, met jouw verwachtingen en plannen, maar een wereld die zich van moment tot moment openbaart in de werkelijkheid van DIT moment. En van DIT moment, en DIT moment… Altijd vers, nieuw, spontaan. Een wereld van onbegrensde vrijheid, waarin liefde en wilskracht – in de vorm van onophoudelijke creatie – zich toont aan jou. Zodat jij in staat bent om die vormenpracht te herkennen als de dans van de Geliefde en om die te herkennen als jijzelf opdat je ooit zult stamelen: “Ik Ben”.

 

Verlangen

Je verlangt er naar om zo te zijn, of in ieder geval verlangt je ziel er naar. Ego is er als de dood voor. Het heeft geen zin om te proberen je goede oude ego de nek om te draaien. Wat wel werkt is om de sluiers van afleiding en verleiding die ego over de werkelijkheid drapeert te gaan doorzien. Sluiers in de vorm van de eindeloze stroom van bezigheden, verslavingen, te hard werken, te weinig slapen, duizend ideeën over jezelf en de ander, de oordelen en de verwachtingen. Ze hebben in wezen geen enkele betekenis behalve als het isolatiemateriaal waarmee wij ons afschermen van het open, onbevangen en vrije contact met NU. In Nu klinkt geen verhaal, valt niets te doen, vervalt elk oordeel en iedere verwachting. In Nu ben je eenvoudig, levend, aanwezig, voluit, sprankelend. In Nu opent je hart, laat de ziel haar stem klinken en ben je vrij om te doen wat jij wilt. Dus stap in die Leegte van Nu. In de openheid en stilte van Dit Moment is het niet moeilijk om de stem van je ziel te horen. Daar vind je jouw Geliefde, daar kom je thuis. Of, zoals in de Brihadâranyaka upanishad is opgeschreven:

 

‘Zoals een man in de armen van zijn geliefde vrouw alles wat buiten is, alles wat binnen is, vergeet, zo vergeet de mens in de armen van het wetende Zelf, alles wat buiten is, alles wat binnen is; want daar zijn alle begeerten bevredigd. Het Zelf, zijn enige begeerte die geen begeerte is; daar komt de mens het verdriet te boven.’

 

Wend je toe, luister naar de stem van je ziel en vind het geluk in je hart.

 

In liefde,

 

Alexander