Mindbleep #13 River of Life


River of Life - September 2015

River of Life

 

Als je gelukkig wilt worden is non-dualiteit niet het eerste waar je aan denkt. Dan gaan je gedachten veeleer uit naar een groter huis, een mooiere man of vrouw, een betere baan, of iets dergelijks. Om die te krijgen waag je de sprong. Zintuigen naar buiten gekeerd. Je stapt in de stroom van het leven en zoekt je een weg tussen de golven in de hoop jouw geluk daar ergens – achter de volgende bocht – te vinden. Op je weg bots je regelmatig op tegen gelukkige en ongelukkige momenten, ga je kopje onder door pijnlijke perioden die je zo snel mogelijk achter je wilt laten en kom je juichend boven als je je hand hebt weten te leggen op iets dat lijkt op geluk en dat je daarom met alle macht wilt vasthouden.

 

Na verloop van tijd word je moe. Je ontdekt dat – zoals de Boeddha al onderwees – alles vergankelijk is en blijvend geluk een illusie zolang je dat zoekt in het kolkende water van de rivier van het leven.

 

Mindful

 

Gestrest, uitgeput en teleurgesteld verleg je de zoektocht naar de wereld van spiritualiteit. Door geschriften en spiritueel onderricht leer je dat geluk niet te vinden is zolang je zintuigelijke objecten najaagt en heen en weer geslingerd wordt door begeerte en afkeer. Je volgt het advies van leraren en teksten en je besluit om je terug te trekken uit het gewoel van het leven en mindfulness en meditatie te beoefenen. Zintuigen naar binnen gekeerd. Roerloos zit je, je laat je niet afleiden. Je wordt als een stok in de rivier. Je neemt de positie in van ‘waarnemer’, de observator aan wie de wilde stroom van het leven voorbij trekt zonder daardoor aangedaan te zijn. En hoewel dat eenvoudig lijkt vraagt het een constante inspanning om jezelf onder controle te houden, je niet te laten meesleuren door het leven dat aan je voorbij trekt.

 

Na verloop van tijd word je ook daar moe van. Het is niet bevredigend om niet mee te doen met het leven noch maakt het je gelukkig.

 

Wat nu?

 

Op een goede dag stuit je op een uitspraak van Sri Ramana Maharshi:

 

“De wereld is een illusie.

Alleen God bestaat echt.

God is de wereld.”

 

Non-duaal

 

Dat is non-dualiteit in een notendop. De rivier is een illusie. Je geluk daar zoeken leidt noodzakelijkerwijs tot desillusie. Want hoe kan je blijvend geluk vinden in een illusoire wereld van eeuwig veranderende beelden, gebeurtenissen, gevoelens en gedachten? Je daarvan terugtrekken en als een stok in de rivier worden, is echter eveneens onmogelijk. Je kunt je niet weg bewegen van iets wat niet bestaat!

 

Paradox

 

De uitweg is een paradox. Jij bent zowel de ‘illusoire’ rivier als DAT wat de rivier draagt. Je bent zowel de woest stromende rivier áls de altijd stille, onbeweeglijke rivierbedding. Je kunt niet kiezen en elke poging om dat toch te doen, resulteert in dualiteit, afgescheidenheid en lijden.

 

Leven vanuit non-duaal bewustzijn is één groot avontuur. Je gaat de uitdaging aan om je niet langer te verliezen in de stroom van je leven en je tegelijkertijd daarvan niet terug te trekken. Je herkent jezelf als de rivierbedding. Je laat alle golven, kolken, stroomversnellingen en stille stroompjes van de rivier direct en zonder voorbehoud door je heen stromen terwijl je je ervan bewust blijft dat jij de rivierbedding bent. Door zo open en ontvankelijk te zijn, ontmoeten en versmelten ‘God en de illusie van de wereld’ tot EEN non-duale werkelijkheid. Dat is de intimiteit van het leven. Je geniet, je huilt, je viert, je voelt, je denkt, je zoekt, je bidt, je jubelt en je lijdt. En je herkent al die wendingen in de stroom van de rivier van het leven als een uitdrukking van dat wat de rivier draagt. Want zonder bedding is er geen rivier maar zonder rivier kunnen wij het bestaan van de bedding niet kennen. (Een prachtige verfilming van deze non-duale werkelijkheid is te zien in ‘Samsara’ van Ron Fricke.)

 

Beoefening

 

Ga ergens zitten, open je zintuigen, adem een paar keer goed door, ontspan je denkgeest. Laat je ogen zacht worden. Laat gedachten en gevoelens door je heen gaan. Je doet er niets mee. Ze trekken als wolken aan de hemel voorbij. Je weert ze niet af, houdt er niet aan vast. Het zwaartepunt van je gewaarzijn verplaats je van je hoofd naar je hart. Je voelt van daaruit de verbinding met je buik. Zo zit je en je laat alle zintuiglijke indrukken, alle gedachten, gevoelens, fysieke sensaties door je heen gaan, als een brede stroom van het leven. Je plakt geen labels op wat je ziet, voelt of ervaart. Je laat alles precies zijn zoals het zich aandient. Zonder oordeel. Volg wat er ontstaat als je zo aanwezig bent. Zonder daar een gedachtespel van te maken, kun je jezelf na verloop van tijd vragen: ‘wie of wat is het dat dit ervaart?’

 

Veel geluk,

 

Alexander