Mindbleep #8 Onbereikbaarheid van geluk


Onbereikbaarheid van geluk - Februari 2015

Onbereikbaar Geluk

 

“Iedereen wil gelukkig zijn en lijden vermijden”, hield de Dalai Lama zijn gehoor voor tijdens een van zijn toespraken. En zo is het. Iedereen wil gelukkig zijn en is er naar op zoek. We denken het buiten ons te vinden en jagen het na in geld, status, de beurs, relaties, de loterij. Allemaal pogingen om geluk te bereiken. Maar geluk is geen ding, het is geen object dat je vast kunt pakken, aanwijzen of veilig stellen en dus ook niet kunt bereiken. Zodra je in de illusie verkeert dat geluk te pakken hebt, glipt het tussen je vingers door om je het tegendeel te bewijzen. Want hoe kan je iets bezitten dat geen vorm of substantie heeft, geen herkomst en niet in tijd en plaats te lokaliseren is? Geluk willen bereiken is gedoemd te mislukken.

 

En toch volharden wij in onze zoektocht. De hele wereld is op zoek. Dus wat is hier aan de hand? Misschien helpt het als we stil staan bij de vraag wat geluk eigenlijk is. Mijn antwoord luidt dan ongeveer: “geluk is een gevoel van vrede, harmonie, ontspanning, tevredenheid, lichtheid, liefde, verbinding, rust, stroming, plezier, verwondering, schoonheid, creatie en eenheid.” Een hele lijst die je zelf natuurlijk kunt aanvullen of veranderen met woorden die bij jou vooral resoneren.

 

Eenheid

 

En hoe die lijst er ook uit zal zien, je zult merken dat geluk een verzamelterm is voor heel veel gevoelens en kwaliteiten die echter allemaal dezelfde kant uitwijzen, namelijk verbinding en dan vooral intieme verbinding. Zo intiem dat afstand wegvalt, dat verbinding wegvalt en alleen Eenheid overblijft.

 

Het is die Eenheid waar wij naar op zoek zijn. Het is deze intieme verbondenheid, dit terugkeren in de schoot van God, Eenheid, de Bron, het Absolute – het doet er niet toe welke naam je Dat wilt geven – die ons op zoek doet gaan. En het is die ervaring van Eenheid die ons gelukkig maakt. De ervaring van Eenheid is dus het doel en niet geluk. Je gelukkig voelen is echter wel een onvermijdelijk bijeffect van de ervaring van Eenheid.

 

Niet buiten, niet binnen

 

De zoektocht naar geluk is een zoektocht naar verbinding met de bron. We lijden collectief aan geheugenverlies – en daar is een goede reden voor maar dat is een ander verhaal – en denken daarom dat die verbinding ergens buiten ons te vinden moet zijn. Vandaar die strooptocht om geluk op de buitenwereld af te willen dwingen.

 

In veel new-age en spirituele kringen treffen we de tegenovergestelde aanname aan: geluk is in jezelf te vinden. Met als sub tekst dat als je het daar niet aantreft je nog wat meer aan jezelf moet werken in combinatie met een half afgemaakt idee over een toekomstige staat van ononderbroken gelukzaligheid, volledige ontplooiing van al je potentiële kwaliteiten en co-creatorschap bij de ontwikkeling van vrede op aarde. Pfff…

 

Maar Eenheid is niet binnen of buiten. Eenheid is Eenheid. Als geluk een effect is, een bijproduct van de ervaring van intieme verbondenheid met Eenheid gaat het er om Eenheid te ervaren. En ook dat is niet iets wat je kunt bereiken want die is er al. Het staat voortdurend voor je neus, kijkt je met grote ogen aan en wacht met engelengeduld op het moment dat je het gaat zien. Je gedraagt je doorgaans als de vis in de oceaan die zich afvraagt waar het water zich bevindt.

 

Er is alleen maar Een. Je kijkt met de ogen van Een naar Een.

 

Om Eenheid te herkennen (en dus geluk te smaken) is het zaak om de aanname van tweeheid, van dualiteit te doorzien. Dualiteit, het denken in tegenstelling en afgescheidenheid snijdt ons per moment af van de ervaring van Eenheid. En het is die beweging van afsplitsing, van terugtrekken en een grens stellen die ego geboren doet worden, gemaakt van angst en eenzaamheid.

 

Geen oordeel

 

Het enig werkzame en krachtige recept om Eenheid weer te ervaren is om het oordeel te laten varen. Zoals de Zen Meester Hsin Hsin Ming in de 7e eeuw schreef:

 

‘De grote weg is niet moeilijk

voor wie geen voorkeuren heeft.’

 

Geen oordeel, geen voorkeur of afkeer en ook geen oordeel over het feit dat je voorkeur en afkeer ervaart. En vooral: geen oordeel over jezelf. Het resultaat is dat je jezelf (en de wereld) helder gaat zien. Je kijkt, voelt, proeft, smaakt en hoort puur en zonder de gebruikelijke versluieringen van jouw interpretaties en oordelen. Je hart opent zich voor dit eenvoudige Gewaarzijn van ‘wat is’. Er gaat een wereld van verwondering voor je open. Je kijkt rond zoals een klein kind dat doet in de dierentuin. Je kijkt en geniet in volstrekte aanvaarding en met groot mededogen. Alles is gewoon zoals het is, jij bent zoals je bent, perfect in hun imperfecties.

 

In de aanvaarding daarvan opent zich overigens ook de ruimte om te doen wat zinnig is, al het andere is een subtiele of niet zo subtiele afwijzing van wat is en dus een verbreking van de Eenheid. Met lijden als onvermijdelijk gevolg.

 

Dus, laat het oordeel los, rust in Zijn en doe wat je hart je ingeeft. Dan is geluk het heerlijke gevolg.

 

Veel geluk!

 

Alexander