Mindbleep #3 Jij bent Dat


Jij bent DAT - Augustus 2014

“Er is alleen maar Een!”

 

“Huh?”

 

“Ik zie en weet ineens dat er alleen maar Een is, vandaar: ‘Alles is Een.’”

 

“Oh, ik begrijp wat je bedoelt…alles komt voort uit dezelfde Bron.”

 

“Nee!” ‘Als je het zo formuleert introduceer je tweeheid; dualiteit. Dan doe je alsof de Bron zich ergens anders bevindt en deze hele wereld daar dan uit tevoorschijn komt. Maar er is geen ‘dáár’, er is geen afstand, geen tijd en geen plaats. Die kunnen er niet zijn omdat er alleen Een is.’

 

“Nou zeg! “Ik zie jou toch daar staan, terwijl je er daarnet niet was en ik hoor je praten en ik voel mijzelf hier aanwezig. Dat vindt allemaal plaats in tijd en ruimte, zou ik zeggen.”

 

“Wat je beschrijft is een interpretatie van de werkelijkheid, geconstrueerd door je geest. Het is een drie-dimensionaal beeld dat is opgebouwd uit herinneringen, vergelijkingen en verwachtingen. Want wat is tijd anders dan de bedachte rangorde van gebeurtenissen? En is ‘plaats’ niet evenzeer alleen maar een ordening van zintuiglijke indrukken?”

 

“Ja…maar er is tegelijkertijd nog wel steeds ‘mijzelf’ die zich hiervan bewust is. Dus eigenlijk ben ik datgene wat zich bewust is van alles, van de Eenheid zoals jij dat noemt.”

 

“Degene die zich bewust is van de wereld van tijd en plaats is eveneens een constructie van de mind. Er kan geen waarneming van tijd en plaats zijn zonder een ‘ik’. Jouw ‘ik’ (en ook mijn ‘ik’) worden tegelijkertijd met de waarneming van tijd en plaats geboren. In feite is het ‘ik’ niets anders dan de ervaring van tijd en plaats en alles wat zich daarbinnen afspeelt.”

 

“Dus al ik zeg: ‘ik ben de waarnemer van alles?’”

 

“Dan bevestig je jouw afgescheidenheid van de Eenheid. Wat uiteraard niet echt mogelijk is, maar binnen jouw visie leidt dat wel degelijk tot een duaal wereldbeeld; ik hier en de wereld dáár. En het is die illusie van dualiteit die je het gevoel geeft afgescheiden te zijn, eenzaam en niet compleet. Alsof je nog niet helemaal compleet bent, niet helemaal goed. En vervolgens probeer je die gevoelens dan weg te werken door hard je best te doen in de hoop op die manier weer heel, weer Een te kunnen voelen.”

 

“Dus ‘ik’ kan nooit Eenheid ervaren?”

 

“Goed gezien! ‘Ik’ kan nooit Eenheid ervaren. Dat betekent niet dat Eenheid niet ervaren kan worden, maar niet door jou, niet door jouw ‘ik’.”

 

“Door wat dan wel?”

 

“Door Eenheid. Eenheid kan Eenheid ervaren. Eenheid wil Zichzelf ervaren.”

 

“Oh, nou snap ik het! Net zomin als je over Een kunt denken zonder eerst twee te introduceren, zo kan Eenheid Zichzelf alleen ervaren door te doen alsof het uit Twee bestaat: Eén en de wereld van vorm, Eén en ik of jij.”

 

“Precies! Alles wat Is, alles wat bestaat, is niet afgescheiden van Eenheid, het is niets anders dan Eenheid, net zoals droombeelden niet te onderscheiden zijn van de droom. Er bestaat geen droom zonder droombeelden.”

 

“Maar wacht eens even, dit betekent dat wat ik mijn ‘ik’ noem, eveneens een uitdrukking is van Eenheid.”

 

“Dat klopt, het is niets anders, kan niet iets anders zijn. Het enige ‘probleem’ met dat ‘ik’ is dat het in de loop van de tijd zo geïdentificeerd is geraakt met het idee een eigen leven te leiden dat het totaal vergeten is Eenheid te zijn. In tegendeel, het denkt dat het zijn eigen afgescheiden bestaan moet verdedigen om Eenheid te kunnen bereiken.”

 

“Dat lijkt mij een onmogelijkheid.”

 

“Dat is het ook.”

 

“Maar wat kan ik dan met mijn ‘ik’ doen? Het loslaten, zoals vele leraren mij getracht hebben wijs te maken?”

 

“Alsjeblieft niet! Hoe kan je jouw ‘ik’ nou loslaten, en bovendien, wie moet dat dan doen?”

 

“Ik heb het geprobeerd, zonder veel succes.”

 

“Gelukkig maar. Het enige wat je kan doen is ‘niet-doen’. Niet langer investeren in ‘ik’, niet proberen te veranderen of te verbeteren. Geen enkele gedachte en geen enkel gevoel van je ‘ik’ is Waar. Het zijn allemaal gewoon bewegingen van je geest, en het is bovendien niet eens jouw geest want er is geen eigenaar. “

 

“Hoho, dit gaat wel erg snel, wat bedoel je met ‘geen eigenaar, dat ben ik toch?”

 

“Wel, als je wilt kan je daar wat onderzoek naar doen. Waar bevindt zich de eigenaar van jouw geest,? Wie of wat is het ‘ik’ dat zich eigenaar van jouw geest noemt? Als je werkelijk onderzoekt waar dit ‘ik’ zich bevindt zul je ontdekken dat het nergens te vinden is. Zoals hiervoor al gezegd: ‘ik’ is een illusie, een constructie van de mind.”

 

“Okay, ik voel al wat je zegt. Er is geen ‘ik’ en daarmee zijn alle gedachten en gevoelens zonder eigenaar, ze zeggen niets over mij, over wie ik werkelijk ben.”

 

“Precies. Ze zeggen niets over wie jij werkelijk bent want jij bent Eenheid. Eenheid is geen ding, geen object, het IS gewoon. Het is een compleet mysterie. Maar het is wel degelijk te ervaren.”

 

“Iets wat ik kan doen?”

 

“Nee, niet iets wat je kunt doen, behalve ontspannen in dit moment en niets doen en je openen voor de waarheid van NU zonder die te willen begrijpen, te benoemen of er een mening over te vormen. Gewoon open en ‘leeg’ aanwezig zijn. Dan vervallen plaats en tijd en opent zich de tijdloze Eenheid die eenvoudig IS.”

 

“Klinkt als een soort meditatie.”

 

“Ja, maar dan meditatie zoals die ooit bedoeld is. Niet als een manier om ‘ergens’ anders te zijn of bij uit te komen, maar om helemaal Hier te zijn. Om eenvoudigweg aanwezig te zijn in de werkelijkheid van dit moment.”

 

“Dus, als je wilt, ga even gemakkelijk zitten, maar niet zo gemakkelijk dat je direct in slaap valt. Je ogen zijn zacht, je ademt gewoon zoals je ademt en laat alles precies zoals het is. Niets hoeft anders, er valt niets te begrijpen, je hoeft nergens uit te komen, want je bent al waar je wezen moet. Probeer dit eens een minuut of 10 en ontdek wat het je brengt. Het brengt je niets waar ego naar op zoek is maar het brengt je precies waar je wilt zijn, namelijk bij het onbenoembare, Stille en Lege Zijn.

 

En jij bent Dat.

 

Alexander